regularitas
Latin
Etymology
From rēgulāris.
Noun
rēgulāritās f (genitive rēgulāritātis); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | rēgulāritās | rēgulāritātēs |
| genitive | rēgulāritātis | rēgulāritātum |
| dative | rēgulāritātī | rēgulāritātibus |
| accusative | rēgulāritātem | rēgulāritātēs |
| ablative | rēgulāritāte | rēgulāritātibus |
| vocative | rēgulāritās | rēgulāritātēs |
Related terms
Descendants
- Catalan: regularitat
- English: regularity
- French: régularité
- Galician: regularidade
- Italian: regolarità
- Portuguese: regularidade
- Romanian: regularitate
- Spanish: regularidad
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.