reflexus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of reflectō.
Participle
reflexus m (feminine reflexa, neuter reflexum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | reflexus | reflexa | reflexum | reflexī | reflexae | reflexa | |
| genitive | reflexī | reflexae | reflexī | reflexōrum | reflexārum | reflexōrum | |
| dative | reflexō | reflexō | reflexīs | ||||
| accusative | reflexum | reflexam | reflexum | reflexōs | reflexās | reflexa | |
| ablative | reflexō | reflexā | reflexō | reflexīs | |||
| vocative | reflexe | reflexa | reflexum | reflexī | reflexae | reflexa | |
References
- reflexus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- reflexus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.