redintegratus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of redintegrō.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /re.din.teˈɡraː.tus/, [rɛ.dɪn.tɛˈɡraː.tʊs]
Participle
redintegrātus m (feminine redintegrāta, neuter redintegrātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | redintegrātus | redintegrāta | redintegrātum | redintegrātī | redintegrātae | redintegrāta | |
| genitive | redintegrātī | redintegrātae | redintegrātī | redintegrātōrum | redintegrātārum | redintegrātōrum | |
| dative | redintegrātō | redintegrātō | redintegrātīs | ||||
| accusative | redintegrātum | redintegrātam | redintegrātum | redintegrātōs | redintegrātās | redintegrāta | |
| ablative | redintegrātō | redintegrātā | redintegrātō | redintegrātīs | |||
| vocative | redintegrāte | redintegrāta | redintegrātum | redintegrātī | redintegrātae | redintegrāta | |
Descendants
- English: redintegrate
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.