reclamitator
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /re.klaː.miˈtaː.tor/, [rɛ.kɫaː.mɪˈtaː.tɔr]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /re.kla.miˈta.tor/, [re.kla.miˈtaː.tor]
Noun
reclāmitātor m (genitive reclāmitātoris); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | reclāmitātor | reclāmitātōrēs |
| genitive | reclāmitātōris | reclāmitātōrum |
| dative | reclāmitātōrī | reclāmitātōribus |
| accusative | reclāmitātōrem | reclāmitātōrēs |
| ablative | reclāmitātōre | reclāmitātōribus |
| vocative | reclāmitātor | reclāmitātōrēs |
Verb
rēclāmitātor
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.