rationalis
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ra.ti.oːˈnaː.lis/, [ra.ti.oːˈnaː.lɪs]
Adjective
ratiōnālis (neuter ratiōnāle); third declension
- accounts (attributive)
- rational, reasonable, of or possessing reason
- that has a ratio
- syllogistic
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | ratiōnālis | ratiōnāle | ratiōnālēs | ratiōnālia | |
| genitive | ratiōnālis | ratiōnālium | |||
| dative | ratiōnālī | ratiōnālibus | |||
| accusative | ratiōnālem | ratiōnāle | ratiōnālēs, ratiōnālīs | ratiōnālia | |
| ablative | ratiōnālī | ratiōnālibus | |||
| vocative | ratiōnālis | ratiōnāle | ratiōnālēs | ratiōnālia | |
Descendants
References
- rationalis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- rationalis in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- rationalis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.