radiatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of radiō.
Participle
radiātus m (feminine radiāta, neuter radiātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | radiātus | radiāta | radiātum | radiātī | radiātae | radiāta | |
| genitive | radiātī | radiātae | radiātī | radiātōrum | radiātārum | radiātōrum | |
| dative | radiātō | radiātō | radiātīs | ||||
| accusative | radiātum | radiātam | radiātum | radiātōs | radiātās | radiāta | |
| ablative | radiātō | radiātā | radiātō | radiātīs | |||
| vocative | radiāte | radiāta | radiātum | radiātī | radiātae | radiāta | |
References
- radiatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- radiatus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- radiatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- radiatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.