quinatus
Latin
Etymology
From quīnī
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /kʷiːˈnaː.tus/, [kᶣiːˈnaː.tʊs]
Adjective
quīnātus (feminine quīnāta, neuter quīnātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | quīnātus | quīnāta | quīnātum | quīnātī | quīnātae | quīnāta | |
| genitive | quīnātī | quīnātae | quīnātī | quīnātōrum | quīnātārum | quīnātōrum | |
| dative | quīnātō | quīnātō | quīnātīs | ||||
| accusative | quīnātum | quīnātam | quīnātum | quīnātōs | quīnātās | quīnāta | |
| ablative | quīnātō | quīnātā | quīnātō | quīnātīs | |||
| vocative | quīnāte | quīnāta | quīnātum | quīnātī | quīnātae | quīnāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.