pugnatrix

Latin

Etymology

From pugnātor (fighter) + -trīx (female agent noun suffix). Feminine form of pugnātor.

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /puɡˈnaː.triːks/, [pʊŋˈnaː.triːks]
  • (Ecclesiastical) IPA(key): /puˈɲa.triks/, [puˈɲaː.triks]

Noun

pugnātrīx f (genitive pugnātrīcis); third declension

  1. Female fighter or combatant.

Declension

Third declension.

Case Singular Plural
nominative pugnātrīx pugnātrīcēs
genitive pugnātrīcis pugnātrīcum
dative pugnātrīcī pugnātrīcibus
accusative pugnātrīcem pugnātrīcēs
ablative pugnātrīce pugnātrīcibus
vocative pugnātrīx pugnātrīcēs

Descendants

References

  • pugnatrix in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • pugnatrix in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.