pudoratus
Latin
Etymology
From pudor (“shamefacedness, modesty; chastity”), from pudet (“it shames”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /pu.doːˈraː.tus/, [pʊ.doːˈraː.tʊs]
Adjective
pudōrātus (feminine pudōrāta, neuter pudōrātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | pudōrātus | pudōrāta | pudōrātum | pudōrātī | pudōrātae | pudōrāta | |
| genitive | pudōrātī | pudōrātae | pudōrātī | pudōrātōrum | pudōrātārum | pudōrātōrum | |
| dative | pudōrātō | pudōrātō | pudōrātīs | ||||
| accusative | pudōrātum | pudōrātam | pudōrātum | pudōrātōs | pudōrātās | pudōrāta | |
| ablative | pudōrātō | pudōrātā | pudōrātō | pudōrātīs | |||
| vocative | pudōrāte | pudōrāta | pudōrātum | pudōrātī | pudōrātae | pudōrāta | |
Synonyms
- (shamefaced): pudēns, pudibundus, pudīcus, pudōrōsus, suffūsus
Related terms
Related terms
References
- pudoratus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- pudoratus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- pudoratus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.