pseudocaninus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /pseu̯.do.kaˈniː.nus/, [pseu̯.dɔ.kaˈniː.nʊs]
Adjective
pseudocanīnus (feminine pseudocanīna, neuter pseudocanīnum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | pseudocanīnus | pseudocanīna | pseudocanīnum | pseudocanīnī | pseudocanīnae | pseudocanīna | |
| genitive | pseudocanīnī | pseudocanīnae | pseudocanīnī | pseudocanīnōrum | pseudocanīnārum | pseudocanīnōrum | |
| dative | pseudocanīnō | pseudocanīnō | pseudocanīnīs | ||||
| accusative | pseudocanīnum | pseudocanīnam | pseudocanīnum | pseudocanīnōs | pseudocanīnās | pseudocanīna | |
| ablative | pseudocanīnō | pseudocanīnā | pseudocanīnō | pseudocanīnīs | |||
| vocative | pseudocanīne | pseudocanīna | pseudocanīnum | pseudocanīnī | pseudocanīnae | pseudocanīna | |
Derived terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.