przyzwoity
Polish
Adjective
przyzwoity m
- decent (showing integrity, fairness, moral uprightness)
Declension
declension of przyzwoity
| case | singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| m pers, m anim | m inan | n | f | m pers | other | ||
| nominative, vocative | przyzwoity | przyzwoite | przyzwoita | przyzwoici | przyzwoite | ||
| genitive | przyzwoitego | przyzwoitej | przyzwoitych | ||||
| dative | przyzwoitemu | przyzwoitym | |||||
| accusative | przyzwoitego | przyzwoity | przyzwoite | przyzwoitą | przyzwoitych | przyzwoite | |
| instrumental | przyzwoitym | przyzwoitymi | |||||
| locative | przyzwoitej | przyzwoitych | |||||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.