przyrzekać

Polish

IPA^(key): /pʂɨˈʐɛ.kat͡ɕ/

przyrzekać impf (perfective przyrzec)

Conjugation of przyrzekać impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		przyrzekać
present tense	1st	przyrzekam			przyrzekamy
	2nd	przyrzekasz			przyrzekacie
	3rd	przyrzeka			przyrzekają
past tense	1st	przyrzekałem	przyrzekałam		przyrzekaliśmy	przyrzekałyśmy
	2nd	przyrzekałeś	przyrzekałaś		przyrzekaliście	przyrzekałyście
	3rd	przyrzekał	przyrzekała	przyrzekało	przyrzekali	przyrzekały
future tense	1st	będę przyrzekał¹	będę przyrzekała¹		będziemy przyrzekali¹	będziemy przyrzekały¹
	2nd	będziesz przyrzekał¹	będziesz przyrzekała¹		będziecie przyrzekali¹	będziecie przyrzekały¹
	3rd	będzie przyrzekał¹	będzie przyrzekała¹	będzie przyrzekało¹	będą przyrzekali¹	będą przyrzekały¹
conditional	1st	przyrzekałbym	przyrzekałabym		przyrzekalibyśmy	przyrzekałybyśmy
	2nd	przyrzekałbyś	przyrzekałabyś		przyrzekalibyście	przyrzekałybyście
	3rd	przyrzekałby	przyrzekałaby	przyrzekałoby	przyrzekaliby	przyrzekałyby
imperative	1st	—			przyrzekajmy
	2nd	przyrzekaj			przyrzekajcie
	3rd	niech przyrzeka			niech przyrzekają
active adjectival participle		przyrzekający	przyrzekająca	przyrzekające	przyrzekający	przyrzekające
passive adjectival participle		przyrzekany	przyrzekana	przyrzekane	przyrzekani	przyrzekane
contemporary adverbial participle		przyrzekając
impersonal past		przyrzekano
verbal noun		przyrzekanie
¹ or: będę przyrzekać, będziesz przyrzekać etc.

(to vow):

(to promise):

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.