propitius
Latin
Etymology
From prope.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /proˈpi.ti.us/, [prɔˈpɪ.ti.ʊs]
Adjective
propitius (feminine propitia, neuter propitium); first/second declension
- favorable, well-disposed, kind
- propitious
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | propitius | propitia | propitium | propitiī | propitiae | propitia | |
| genitive | propitiī | propitiae | propitiī | propitiōrum | propitiārum | propitiōrum | |
| dative | propitiō | propitiō | propitiīs | ||||
| accusative | propitium | propitiam | propitium | propitiōs | propitiās | propitia | |
| ablative | propitiō | propitiā | propitiō | propitiīs | |||
| vocative | propitie | propitia | propitium | propitiī | propitiae | propitia | |
Derived terms
Descendants
- English: propitious
- Italian: propizio
- French: propice
- Catalan: propici
- Portuguese: propício
- Spanish: propicio
References
- propitius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- propitius in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- propitius in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- propitius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- the favour of heaven: dei propitii (opp. irati)
- the favour of heaven: dei propitii (opp. irati)
- propitious in The Century Dictionary, The Century Co., New York, 1911
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.