proficiscens

Latin

Etymology

Present participle of proficīscor.

Participle

proficīscēns m, f, n (genitive proficīscentis); third declension

  1. departing, leaving

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative proficīscēns proficīscentēs proficīscentia
genitive proficīscentis proficīscentium
dative proficīscentī proficīscentibus
accusative proficīscentem proficīscēns proficīscentēs proficīscentia
ablative proficīscentī proficīscentibus
vocative proficīscēns proficīscentēs proficīscentia

References

  • proficiscens in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
  • Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
    • to accompany any one when starting; to see a person off: aliquem proficiscentem prosequi
    • to wish any one a prosperous journey: aliquem proficiscentem votis ominibusque prosequi (vid. sect. VI. 11, note Prosequi...)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.