proeliandus
Latin
Etymology
Participle
proeliandus m (feminine proelianda, neuter proeliandum); first/second declension
- which is to be fought
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | proeliandus | proelianda | proeliandum | proeliandī | proeliandae | proelianda | |
| genitive | proeliandī | proeliandae | proeliandī | proeliandōrum | proeliandārum | proeliandōrum | |
| dative | proeliandō | proeliandō | proeliandīs | ||||
| accusative | proeliandum | proeliandam | proeliandum | proeliandōs | proeliandās | proelianda | |
| ablative | proeliandō | proeliandā | proeliandō | proeliandīs | |||
| vocative | proeliande | proelianda | proeliandum | proeliandī | proeliandae | proelianda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.