praevaricatus
Latin
Etymology
Perfect participle of praevāricor
Participle
praevāricātus m (feminine praevāricāta, neuter praevāricātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | praevāricātus | praevāricāta | praevāricātum | praevāricātī | praevāricātae | praevāricāta | |
| genitive | praevāricātī | praevāricātae | praevāricātī | praevāricātōrum | praevāricātārum | praevāricātōrum | |
| dative | praevāricātō | praevāricātō | praevāricātīs | ||||
| accusative | praevāricātum | praevāricātam | praevāricātum | praevāricātōs | praevāricātās | praevāricāta | |
| ablative | praevāricātō | praevāricātā | praevāricātō | praevāricātīs | |||
| vocative | praevāricāte | praevāricāta | praevāricātum | praevāricātī | praevāricātae | praevāricāta | |
References
- praevaricatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.