praeterducens

Latin

Etymology

Present participle of praeterdūcō

Participle

praeterdūcēns m, f, n (genitive praeterdūcentis); third declension

  1. This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text {{rfdef}}.

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative praeterdūcēns praeterdūcentēs praeterdūcentia
genitive praeterdūcentis praeterdūcentium
dative praeterdūcentī praeterdūcentibus
accusative praeterdūcentem praeterdūcēns praeterdūcentēs praeterdūcentia
ablative praeterdūcente, praeterdūcentī1 praeterdūcentibus
vocative praeterdūcēns praeterdūcentēs praeterdūcentia

1When used purely as an adjective.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.