praescientia
Latin
Etymology
From praesciō (“foreknow”)
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /prae̯s.kiˈen.ti.a/, [prae̯s.kɪˈɛn.ti.a]
Noun
praescientia f (genitive praescientiae); first declension
Inflection
First declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | praescientia | praescientiae |
| genitive | praescientiae | praescientiārum |
| dative | praescientiae | praescientiīs |
| accusative | praescientiam | praescientiās |
| ablative | praescientiā | praescientiīs |
| vocative | praescientia | praescientiae |
Related terms
- praescienter
- praesciō
- praescītiō
- praescītus
- praescius
Descendants
- English: prescience
- French: prescience
- Italian: prescienza
- Portuguese: presciência
References
- praescientia in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- praescientia in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.