praeficiens

Latin

Etymology

Present participle of praeficiō.

Participle

praeficiēns m, f, n (genitive praeficientis); third declension

  1. placing in command

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative praeficiēns praeficientēs praeficientia
genitive praeficientis praeficientium
dative praeficientī praeficientibus
accusative praeficientem praeficiēns praeficientēs, praeficientīs praeficientia
ablative praeficiente, praeficientī1 praeficientibus
vocative praeficiēns praeficientēs praeficientia

1When used purely as an adjective.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.