praecogniturus
Latin
Etymology
Future active participle of praecognoscō
Participle
praecognitūrus m (feminine praecognitūra, neuter praecognitūrum); first/second declension
- This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text
{{rfdef}}.
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | praecognitūrus | praecognitūra | praecognitūrum | praecognitūrī | praecognitūrae | praecognitūra | |
| genitive | praecognitūrī | praecognitūrae | praecognitūrī | praecognitūrōrum | praecognitūrārum | praecognitūrōrum | |
| dative | praecognitūrō | praecognitūrō | praecognitūrīs | ||||
| accusative | praecognitūrum | praecognitūram | praecognitūrum | praecognitūrōs | praecognitūrās | praecognitūra | |
| ablative | praecognitūrō | praecognitūrā | praecognitūrō | praecognitūrīs | |||
| vocative | praecognitūre | praecognitūra | praecognitūrum | praecognitūrī | praecognitūrae | praecognitūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.