praecipitatus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of praecipitō.

Participle

praecipitātus m (feminine praecipitāta, neuter praecipitātum); first/second declension

  1. cast down; thrown headlong

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative praecipitātus praecipitāta praecipitātum praecipitātī praecipitātae praecipitāta
genitive praecipitātī praecipitātae praecipitātī praecipitātōrum praecipitātārum praecipitātōrum
dative praecipitātō praecipitātō praecipitātīs
accusative praecipitātum praecipitātam praecipitātum praecipitātōs praecipitātās praecipitāta
ablative praecipitātō praecipitātā praecipitātō praecipitātīs
vocative praecipitāte praecipitāta praecipitātum praecipitātī praecipitātae praecipitāta
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.