praecessus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of praecēdō.
Participle
praecessus m (feminine praecessa, neuter praecessum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | praecessus | praecessa | praecessum | praecessī | praecessae | praecessa | |
| genitive | praecessī | praecessae | praecessī | praecessōrum | praecessārum | praecessōrum | |
| dative | praecessō | praecessō | praecessīs | ||||
| accusative | praecessum | praecessam | praecessum | praecessōs | praecessās | praecessa | |
| ablative | praecessō | praecessā | praecessō | praecessīs | |||
| vocative | praecesse | praecessa | praecessum | praecessī | praecessae | praecessa | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.