praecavens

Latin

Etymology

Present participle of praecaveō.

Participle

praecavēns m, f, n (genitive praecaventis); third declension

  1. guarding against

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative praecavēns praecaventēs praecaventia
genitive praecaventis praecaventium
dative praecaventī praecaventibus
accusative praecaventem praecavēns praecaventēs, praecaventīs praecaventia
ablative praecavente, praecaventī1 praecaventibus
vocative praecavēns praecaventēs praecaventia

1When used purely as an adjective.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.