prószyć

Polish

From proch (“powder”).

IPA^(key): /ˈpru.ʂɨt͡ɕ/

prószyć impf (perfective poprószyć)

Conjugation of prószyć impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		prószyć
present tense	1st	prószę			prószymy
	2nd	prószysz			prószycie
	3rd	prószy			prószą
past tense	1st	prószyłem	prószyłam		prószyliśmy	prószyłyśmy
	2nd	prószyłeś	prószyłaś		prószyliście	prószyłyście
	3rd	prószył	prószyła	prószyło	prószyli	prószyły
future tense	1st	będę prószył¹	będę prószyła¹		będziemy prószyli¹	będziemy prószyły¹
	2nd	będziesz prószył¹	będziesz prószyła¹		będziecie prószyli¹	będziecie prószyły¹
	3rd	będzie prószył¹	będzie prószyła¹	będzie prószyło¹	będą prószyli¹	będą prószyły¹
conditional	1st	prószyłbym	prószyłabym		prószylibyśmy	prószyłybyśmy
	2nd	prószyłbyś	prószyłabyś		prószylibyście	prószyłybyście
	3rd	prószyłby	prószyłaby	prószyłoby	prószyliby	prószyłyby
imperative	1st	—			prószmy
	2nd	prósz			prószcie
	3rd	niech prószy			niech prószą
active adjectival participle		prószący	prósząca	prószące	prószący	prószące
passive adjectival participle		prószony	prószona	prószone	prószeni	prószone
contemporary adverbial participle		prósząc
impersonal past		prószono
verbal noun		prószenie
¹ or: będę prószyć, będziesz prószyć etc.

(to snow):

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.