positurus
Latin
Etymology
Future active participle of pōnō (“[I] place, put”).
Participle
positūrus m (feminine positūra, neuter positūrum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | positūrus | positūra | positūrum | positūrī | positūrae | positūra | |
| genitive | positūrī | positūrae | positūrī | positūrōrum | positūrārum | positūrōrum | |
| dative | positūrō | positūrō | positūrīs | ||||
| accusative | positūrum | positūram | positūrum | positūrōs | positūrās | positūra | |
| ablative | positūrō | positūrā | positūrō | positūrīs | |||
| vocative | positūre | positūra | positūrum | positūrī | positūrae | positūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.