pocić się

Polish

pocić się impf (perfective spocić się)

Conjugation of pocić impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		pocić
present tense	1st	pocę			pocimy
	2nd	pocisz			pocicie
	3rd	poci			pocą
past tense	1st	pociłem	pociłam		pociliśmy	pociłyśmy
	2nd	pociłeś	pociłaś		pociliście	pociłyście
	3rd	pocił	pociła	pociło	pocili	pociły
future tense	1st	będę pocił¹	będę pociła¹		będziemy pocili¹	będziemy pociły¹
	2nd	będziesz pocił¹	będziesz pociła¹		będziecie pocili¹	będziecie pociły¹
	3rd	będzie pocił¹	będzie pociła¹	będzie pociło¹	będą pocili¹	będą pociły¹
conditional	1st	pociłbym	pociłabym		pocilibyśmy	pociłybyśmy
	2nd	pociłbyś	pociłabyś		pocilibyście	pociłybyście
	3rd	pociłby	pociłaby	pociłoby	pociliby	pociłyby
imperative	1st	—			poćmy
	2nd	poć			poćcie
	3rd	niech poci			niech pocą
active adjectival participle		pocący	pocąca	pocące	pocący	pocące
contemporary adverbial participle		pocąc
impersonal past		pocono
verbal noun		pocenie
¹ or: będę pocić, będziesz pocić etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.