pluć

See also: pluc and płuc

Polish

From Proto-Slavic *pljьvati

pluć impf (perfective splunąć or plunąć)

Conjugation of pluć impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		pluć
present tense	1st	pluję			plujemy
	2nd	plujesz			plujecie
	3rd	pluje			plują
past tense	1st	plułem	plułam		pluliśmy	plułyśmy
	2nd	plułeś	plułaś		pluliście	plułyście
	3rd	pluł	pluła	pluło	pluli	pluły
future tense	1st	będę pluł¹	będę pluła¹		będziemy pluli¹	będziemy pluły¹
	2nd	będziesz pluł¹	będziesz pluła¹		będziecie pluli¹	będziecie pluły¹
	3rd	będzie pluł¹	będzie pluła¹	będzie pluło¹	będą pluli¹	będą pluły¹
conditional	1st	plułbym	plułabym		plulibyśmy	plułybyśmy
	2nd	plułbyś	plułabyś		plulibyście	plułybyście
	3rd	plułby	plułaby	plułoby	pluliby	plułyby
imperative	1st	—			plujmy
	2nd	pluj			plujcie
	3rd	niech pluje			niech plują
active adjectival participle		plujący	plująca	plujące	plujący	plujące
contemporary adverbial participle		plując
verbal noun		plucie
¹ or: będę pluć, będziesz pluć etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.