plenarius
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /pleːˈnaː.ri.us/, [pɫeːˈnaː.ri.ʊs]
Adjective
plēnārius (feminine plēnāria, neuter plēnārium); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | plēnārius | plēnāria | plēnārium | plēnāriī | plēnāriae | plēnāria | |
| genitive | plēnāriī | plēnāriae | plēnāriī | plēnāriōrum | plēnāriārum | plēnāriōrum | |
| dative | plēnāriō | plēnāriō | plēnāriīs | ||||
| accusative | plēnārium | plēnāriam | plēnārium | plēnāriōs | plēnāriās | plēnāria | |
| ablative | plēnāriō | plēnāriā | plēnāriō | plēnāriīs | |||
| vocative | plēnārie | plēnāria | plēnārium | plēnāriī | plēnāriae | plēnāria | |
Related terms
Descendants
References
- plenarius in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.