placabilis

Latin

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /plaːˈkaː.bi.lis/, [pɫaːˈkaː.bɪ.lɪs]

Adjective

plācābilis (neuter plācābile); third declension

  1. placable
  2. pacifying, appeasing, moderating, propitiating, acceptable

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative plācābilis plācābile plācābilēs plācābilia
genitive plācābilis plācābilium
dative plācābilī plācābilibus
accusative plācābilem plācābile plācābilēs plācābilia
ablative plācābilī plācābilibus
vocative plācābilis plācābile plācābilēs plācābilia

References

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.