phagedaenicus
Latin
Etymology
From Ancient Greek φαγεδαινικός (phagedainikós).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /pʰa.ɡeˈdae̯.ni.kus/, [pʰa.ɡɛˈdae̯.nɪ.kʊs]
Adjective
phagedaenicus (feminine phagedaenica, neuter phagedaenicum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | phagedaenicus | phagedaenica | phagedaenicum | phagedaenicī | phagedaenicae | phagedaenica | |
| genitive | phagedaenicī | phagedaenicae | phagedaenicī | phagedaenicōrum | phagedaenicārum | phagedaenicōrum | |
| dative | phagedaenicō | phagedaenicō | phagedaenicīs | ||||
| accusative | phagedaenicum | phagedaenicam | phagedaenicum | phagedaenicōs | phagedaenicās | phagedaenica | |
| ablative | phagedaenicō | phagedaenicā | phagedaenicō | phagedaenicīs | |||
| vocative | phagedaenice | phagedaenica | phagedaenicum | phagedaenicī | phagedaenicae | phagedaenica | |
Related terms
References
- phagedaenicus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- phagedaenicus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.