pervestigatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of pervestīgō.
Participle
pervestīgātus m (feminine pervestīgāta, neuter pervestīgātum); first/second declension
- investigated thoroughly
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | pervestīgātus | pervestīgāta | pervestīgātum | pervestīgātī | pervestīgātae | pervestīgāta | |
| genitive | pervestīgātī | pervestīgātae | pervestīgātī | pervestīgātōrum | pervestīgātārum | pervestīgātōrum | |
| dative | pervestīgātō | pervestīgātō | pervestīgātīs | ||||
| accusative | pervestīgātum | pervestīgātam | pervestīgātum | pervestīgātōs | pervestīgātās | pervestīgāta | |
| ablative | pervestīgātō | pervestīgātā | pervestīgātō | pervestīgātīs | |||
| vocative | pervestīgāte | pervestīgāta | pervestīgātum | pervestīgātī | pervestīgātae | pervestīgāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.