pertractatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of pertractō.
Participle
pertractātus m (feminine pertractāta, neuter pertractātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | pertractātus | pertractāta | pertractātum | pertractātī | pertractātae | pertractāta | |
| genitive | pertractātī | pertractātae | pertractātī | pertractātōrum | pertractātārum | pertractātōrum | |
| dative | pertractātō | pertractātō | pertractātīs | ||||
| accusative | pertractātum | pertractātam | pertractātum | pertractātōs | pertractātās | pertractāta | |
| ablative | pertractātō | pertractātā | pertractātō | pertractātīs | |||
| vocative | pertractāte | pertractāta | pertractātum | pertractātī | pertractātae | pertractāta | |
References
- pertractatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.