perspectus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of perspiciō.
Participle
perspectus m (feminine perspecta, neuter perspectum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | perspectus | perspecta | perspectum | perspectī | perspectae | perspecta | |
| genitive | perspectī | perspectae | perspectī | perspectōrum | perspectārum | perspectōrum | |
| dative | perspectō | perspectō | perspectīs | ||||
| accusative | perspectum | perspectam | perspectum | perspectōs | perspectās | perspecta | |
| ablative | perspectō | perspectā | perspectō | perspectīs | |||
| vocative | perspecte | perspecta | perspectum | perspectī | perspectae | perspecta | |
References
- perspectus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- perspectus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- perspectus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.