pensitaturus

Latin

Etymology

Future active participle of pensitō.

Participle

pensitātūrus m (feminine pensitātūra, neuter pensitātūrum); first/second declension

  1. about to weigh, ponder

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative pensitātūrus pensitātūra pensitātūrum pensitātūrī pensitātūrae pensitātūra
genitive pensitātūrī pensitātūrae pensitātūrī pensitātūrōrum pensitātūrārum pensitātūrōrum
dative pensitātūrō pensitātūrō pensitātūrīs
accusative pensitātūrum pensitātūram pensitātūrum pensitātūrōs pensitātūrās pensitātūra
ablative pensitātūrō pensitātūrā pensitātūrō pensitātūrīs
vocative pensitātūre pensitātūra pensitātūrum pensitātūrī pensitātūrae pensitātūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.