pectinatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of pectinō.
Participle
pectinātus m (feminine pectināta, neuter pectinātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | pectinātus | pectināta | pectinātum | pectinātī | pectinātae | pectināta | |
| genitive | pectinātī | pectinātae | pectinātī | pectinātōrum | pectinātārum | pectinātōrum | |
| dative | pectinātō | pectinātō | pectinātīs | ||||
| accusative | pectinātum | pectinātam | pectinātum | pectinātōs | pectinātās | pectināta | |
| ablative | pectinātō | pectinātā | pectinātō | pectinātīs | |||
| vocative | pectināte | pectināta | pectinātum | pectinātī | pectinātae | pectināta | |
References
- pectinatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- pectinatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.