patratus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of pātrō.
Participle
pātrātus m (feminine pātrāta, neuter pātrātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | pātrātus | pātrāta | pātrātum | pātrātī | pātrātae | pātrāta | |
| genitive | pātrātī | pātrātae | pātrātī | pātrātōrum | pātrātārum | pātrātōrum | |
| dative | pātrātō | pātrātō | pātrātīs | ||||
| accusative | pātrātum | pātrātam | pātrātum | pātrātōs | pātrātās | pātrāta | |
| ablative | pātrātō | pātrātā | pātrātō | pātrātīs | |||
| vocative | pātrāte | pātrāta | pātrātum | pātrātī | pātrātae | pātrāta | |
References
- patratus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- patratus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- patratus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.