parallelus
Latin
Alternative forms
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /pa.ralˈleː.lus/, [pa.ralˈleː.ɫʊs]
Adjective
parallēlus (feminine parallēla, neuter parallēlum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | parallēlus | parallēla | parallēlum | parallēlī | parallēlae | parallēla | |
| genitive | parallēlī | parallēlae | parallēlī | parallēlōrum | parallēlārum | parallēlōrum | |
| dative | parallēlō | parallēlō | parallēlīs | ||||
| accusative | parallēlum | parallēlam | parallēlum | parallēlōs | parallēlās | parallēla | |
| ablative | parallēlō | parallēlā | parallēlō | parallēlīs | |||
| vocative | parallēle | parallēla | parallēlum | parallēlī | parallēlae | parallēla | |
References
- parallelus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- parallelus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.