panować

Polish

panować impf

to be widespread; to prevail (of a condition, idea, etc.)
Z powodu wojny domowej w kraju panuje głód.
Due to the civil war, there is widespread hunger in the country.

W firmie panowało przekonanie, że ten projekt jest skazany na porażkę.
There was a general conviction in the company that this project is doomed to failure.
to be in control [+ nad (instrumental) = of something]
Panuj nad sobą!
Control yourself!
to rule; to reign [+ nad (instrumental) = over something]
- 1999, Biblia Tysiąclecia, 5th edition, Book of Daniel 11:3
  Wtedy wystąpi potężny król i będzie panował nad wielkim królestwem, postępując według swego upodobania.
  And a valiant king shall stand up, that shall rule over a great dominion and do according to his will. (Jubilee Bible 2000)

Conjugation of panować impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		panować
present tense	1st	panuję			panujemy
	2nd	panujesz			panujecie
	3rd	panuje			panują
past tense	1st	panowałem	panowałam		panowaliśmy	panowałyśmy
	2nd	panowałeś	panowałaś		panowaliście	panowałyście
	3rd	panował	panowała	panowało	panowali	panowały
future tense	1st	będę panował¹	będę panowała¹		będziemy panowali¹	będziemy panowały¹
	2nd	będziesz panował¹	będziesz panowała¹		będziecie panowali¹	będziecie panowały¹
	3rd	będzie panował¹	będzie panowała¹	będzie panowało¹	będą panowali¹	będą panowały¹
conditional	1st	panowałbym	panowałabym		panowalibyśmy	panowałybyśmy
	2nd	panowałbyś	panowałabyś		panowalibyście	panowałybyście
	3rd	panowałby	panowałaby	panowałoby	panowaliby	panowałyby
imperative	1st	—			panujmy
	2nd	panuj			panujcie
	3rd	niech panuje			niech panują
active adjectival participle		panujący	panująca	panujące	panujący	panujące
contemporary adverbial participle		panując
impersonal past		panowano
verbal noun		panowanie
¹ or: będę panować, będziesz panować etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.