paniekerig

Dutch

Etymology

From paniek + -ig

Pronunciation

  • (file)

Adjective

paniekerig (comparative paniekeriger, superlative paniekerigst)

  1. panicky

Inflection

Inflection of paniekerig
uninflected paniekerig
inflected paniekerige
comparative paniekeriger
positive comparative superlative
predicative/adverbial paniekerig paniekeriger het paniekerigst
het paniekerigste
indefinite m./f. sing. paniekerige paniekerigere paniekerigste
n. sing. paniekerig paniekeriger paniekerigste
plural paniekerige paniekerigere paniekerigste
definite paniekerige paniekerigere paniekerigste
partitive paniekerigs paniekerigers
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.