pacificatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of pācificō
Participle
pācificātus m (feminine pācificāta, neuter pācificātum); first/second declension
- This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text
{{rfdef}}.
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | pācificātus | pācificāta | pācificātum | pācificātī | pācificātae | pācificāta | |
| genitive | pācificātī | pācificātae | pācificātī | pācificātōrum | pācificātārum | pācificātōrum | |
| dative | pācificātō | pācificātō | pācificātīs | ||||
| accusative | pācificātum | pācificātam | pācificātum | pācificātōs | pācificātās | pācificāta | |
| ablative | pācificātō | pācificātā | pācificātō | pācificātīs | |||
| vocative | pācificāte | pācificāta | pācificātum | pācificātī | pācificātae | pācificāta | |
References
- pacificatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.