pęcznieć

Polish

IPA^(key): /ˈpɛn.t͡ʂɲɛt͡ɕ/

pęcznieć impf (perfective spęcznieć)

Conjugation of budzić impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		budzić
present tense	1st	pęcznieję			pęczniejemy
	2nd	pęczniejesz			pęczniejecie
	3rd	pęcznieje			pęcznieją
past tense	1st	pęczniałem	pęczniałam		pęcznieliśmy	pęczniałyśmy
	2nd	pęczniałeś	pęczniałaś		pęcznieliście	pęczniałyście
	3rd	pęczniał	pęczniała	pęczniało	pęcznieli	pęczniały
future tense	1st	będę pęczniał¹	będę pęczniała¹		będziemy pęcznieli¹	będziemy pęczniały¹
	2nd	będziesz pęczniał¹	będziesz pęczniała¹		będziecie pęcznieli¹	będziecie pęczniały¹
	3rd	będzie pęczniał¹	będzie pęczniała¹	będzie pęczniało¹	będą pęcznieli¹	będą pęczniały¹
conditional	1st	pęczniałbym	pęczniałabym		pęcznielibyśmy	pęczniałybyśmy
	2nd	pęczniałbyś	pęczniałabyś		pęcznielibyście	pęczniałybyście
	3rd	pęczniałby	pęczniałaby	pęczniałoby	pęcznieliby	pęczniałyby
imperative	1st	—			pęczniejmy
	2nd	pęczniej			pęczniejcie
	3rd	niech pęcznieje			niech pęcznieją
active adjectival participle		pęczniejący	pęczniejąca	pęczniejące	pęczniejący	pęczniejące
contemporary adverbial participle		pęczniejąc
impersonal past		pęczniano
verbal noun		pęcznienie
¹ or: będę budzić, będziesz budzić etc.

(to swell):

(to bulge):

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.