orditus

Latin

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /orˈdiː.tus/, [ɔrˈdiː.tʊs]

Adjective

ordītus (feminine ordīta, neuter ordītum); first/second declension

  1. begun
  2. undertaken

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative ordītus ordīta ordītum ordītī ordītae ordīta
genitive ordītī ordītae ordītī ordītōrum ordītārum ordītōrum
dative ordītō ordītō ordītīs
accusative ordītum ordītam ordītum ordītōs ordītās ordīta
ablative ordītō ordītā ordītō ordītīs
vocative ordīte ordīta ordītum ordītī ordītae ordīta

References

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.