onwillekeurig

Dutch

Etymology

From on- + willekeurig.

Pronunciation

  • (file)

Adjective

onwillekeurig (comparative onwillekeuriger, superlative onwillekeurigst)

  1. involuntary, indeliberate, reflexive

Inflection

Inflection of onwillekeurig
uninflected onwillekeurig
inflected onwillekeurige
comparative onwillekeuriger
positive comparative superlative
predicative/adverbial onwillekeurig onwillekeuriger het onwillekeurigst
het onwillekeurigste
indefinite m./f. sing. onwillekeurige onwillekeurigere onwillekeurigste
n. sing. onwillekeurig onwillekeuriger onwillekeurigste
plural onwillekeurige onwillekeurigere onwillekeurigste
definite onwillekeurige onwillekeurigere onwillekeurigste
partitive onwillekeurigs onwillekeurigers
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.