onvoltooibaar
Dutch
Etymology
From on- + voltooibaar.
Adjective
onvoltooibaar (comparative onvoltooibaarder, superlative onvoltooibaarst)
Inflection
| Inflection of onvoltooibaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | onvoltooibaar | |||
| inflected | onvoltooibare | |||
| comparative | onvoltooibaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | onvoltooibaar | onvoltooibaarder | het onvoltooibaarst het onvoltooibaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | onvoltooibare | onvoltooibaardere | onvoltooibaarste |
| n. sing. | onvoltooibaar | onvoltooibaarder | onvoltooibaarste | |
| plural | onvoltooibare | onvoltooibaardere | onvoltooibaarste | |
| definite | onvoltooibare | onvoltooibaardere | onvoltooibaarste | |
| partitive | onvoltooibaars | onvoltooibaarders | — | |
Antonyms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.