onkiminen
Finnish
Verb
onkiminen
- Fourth infinitive of onkia in nominative singular.
Declension
| Inflection of onkiminen (Kotus type 38/nainen, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | onkiminen | onkimiset | |
| genitive | onkimisen | onkimisten onkimisien | |
| partitive | onkimista | onkimisia | |
| illative | onkimiseen | onkimisiin | |
| singular | plural | ||
| nominative | onkiminen | onkimiset | |
| accusative | nom. | onkiminen | onkimiset |
| gen. | onkimisen | ||
| genitive | onkimisen | onkimisten onkimisien | |
| partitive | onkimista | onkimisia | |
| inessive | onkimisessa | onkimisissa | |
| elative | onkimisesta | onkimisista | |
| illative | onkimiseen | onkimisiin | |
| adessive | onkimisella | onkimisilla | |
| ablative | onkimiselta | onkimisilta | |
| allative | onkimiselle | onkimisille | |
| essive | onkimisena | onkimisina | |
| translative | onkimiseksi | onkimisiksi | |
| instructive | — | onkimisin | |
| abessive | onkimisetta | onkimisitta | |
| comitative | — | onkimisineen | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.