ongemakkelijk

Dutch

Etymology 1

ongemak + -lijk

Adjective

ongemakkelijk (comparative ongemakkelijker, superlative ongemakkelijkst)

  1. inconvenient
Inflection
Inflection of ongemakkelijk
uninflected ongemakkelijk
inflected ongemakkelijke
comparative ongemakkelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial ongemakkelijkongemakkelijkerhet ongemakkelijkst
het ongemakkelijkste
indefinite m./f. sing. ongemakkelijkeongemakkelijkereongemakkelijkste
n. sing. ongemakkelijkongemakkelijkerongemakkelijkste
plural ongemakkelijkeongemakkelijkereongemakkelijkste
definite ongemakkelijkeongemakkelijkereongemakkelijkste
partitive ongemakkelijksongemakkelijkers

Etymology 2

on- + gemakkelijk

Adjective

ongemakkelijk (comparative ongemakkelijker, superlative ongemakkelijkst)

  1. uneasy
Inflection
Inflection of ongemakkelijk
uninflected ongemakkelijk
inflected ongemakkelijke
comparative ongemakkelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial ongemakkelijkongemakkelijkerhet ongemakkelijkst
het ongemakkelijkste
indefinite m./f. sing. ongemakkelijkeongemakkelijkereongemakkelijkste
n. sing. ongemakkelijkongemakkelijkerongemakkelijkste
plural ongemakkelijkeongemakkelijkereongemakkelijkste
definite ongemakkelijkeongemakkelijkereongemakkelijkste
partitive ongemakkelijksongemakkelijkers
Antonyms
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.