ongehoord

Dutch

Etymology

on- (“un-”) +‎ gehoord (“heard”)

Pronunciation

  • Audio(file)

Adjective

ongehoord (comparative ongehoorder, superlative ongehoordst)

  1. (literally) unheard-of
  2. shameful, reprehensible
  3. terrible, excessive

Inflection

Inflection of ongehoord
uninflected ongehoord
inflected ongehoorde
comparative ongehoorder
positive comparative superlative
predicative/adverbial ongehoord ongehoorder het ongehoordst
het ongehoordste
indefinite m./f. sing. ongehoorde ongehoordere ongehoordste
n. sing. ongehoord ongehoorder ongehoordste
plural ongehoorde ongehoordere ongehoordste
definite ongehoorde ongehoordere ongehoordste
partitive ongehoords ongehoorders —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.