olfactorius
Latin
Etymology
From olfactor (“smeller, sniffer”), derived from olfaciō (“I smell”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ol.fakˈtoː.ri.us/, [ɔɫ.fakˈtoː.ri.ʊs]
Adjective
olfactōrius (feminine olfactōria, neuter olfactōrium); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | olfactōrius | olfactōria | olfactōrium | olfactōriī | olfactōriae | olfactōria | |
| genitive | olfactōriī | olfactōriae | olfactōriī | olfactōriōrum | olfactōriārum | olfactōriōrum | |
| dative | olfactōriō | olfactōriō | olfactōriīs | ||||
| accusative | olfactōrium | olfactōriam | olfactōrium | olfactōriōs | olfactōriās | olfactōria | |
| ablative | olfactōriō | olfactōriā | olfactōriō | olfactōriīs | |||
| vocative | olfactōrie | olfactōria | olfactōrium | olfactōriī | olfactōriae | olfactōria | |
Related terms
Descendants
- English: olfactory
- Italian: olfattorio
- Portuguese: olfactório
- Spanish: olfatorio
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.