occitanicus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ok.kiˈtaː.ni.kus/, [ɔk.kɪˈtaː.nɪ.kʊs]
Adjective
occitānicus (feminine occitānica, neuter occitānicum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | occitānicus | occitānica | occitānicum | occitānicī | occitānicae | occitānica | |
| genitive | occitānicī | occitānicae | occitānicī | occitānicōrum | occitānicārum | occitānicōrum | |
| dative | occitānicō | occitānicō | occitānicīs | ||||
| accusative | occitānicum | occitānicam | occitānicum | occitānicōs | occitānicās | occitānica | |
| ablative | occitānicō | occitānicā | occitānicō | occitānicīs | |||
| vocative | occitānice | occitānica | occitānicum | occitānicī | occitānicae | occitānica | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.