obudzić

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *buditi, from Proto-Indo-European *bʰowdʰéyeti, causative of *bʰewdʰ- (“to be awake, aware”). Cognate with Sanskrit बोधयति (bodháyati).

Pronunciation

IPA^(key): /ɔˈbu.d͡ʑit͡ɕ/

Verb

obudzić pf (imperfective budzić)

(transitive) to wake
(transitive) to get someone up

Obudź go!
Wake him up!
(reflexive, autocausative) to awake, to waken (stop sleeping)

Oudziłem się o ósmej rano.
I woke up at 8 AM.

Conjugation

Conjugation of obudzić pf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, n, f
infinitive		obudzić
future tense	1st	obudzę			obudzimy
	2nd	obudzisz			obudzicie
	3rd	obudzi			obudzą
past tense	1st	obudziłem	obudziłam		obudziliśmy	obudziłyśmy
	2nd	obudziłeś	obudziłaś		obudziliście	obudziłyście
	3rd	obudził	obudziła	obudziło	obudzili	obudziły
conditional	1st	obudziłbym	obudziłabym		obudzilibyśmy	obudziłybyśmy
	2nd	obudziłbyś	obudziłabyś		obudzilibyście	obudziłybyście
	3rd	obudziłby	obudziłaby	obudziłoby	obudziliby	obudziłyby
imperative	1st	niech obudzę			obudźmy
	2nd	obudź			obudźcie
	3rd	niech obudzi			niech obudzą
passive adjectival participle		obudzony	obudzona	obudzone	obudzeni	obudzone
anterior adverbial participle		obudziwszy
impersonal past		obudzono
verbal noun		obudzenie

Related terms

obudzony